melankoli
orman rüzgarlarını tanır mısın?
içinden bir ürperti geçirir.
gölgesi seni kovalar,
tüylerin diken diken.
yanıbaşındaki aya teslim olursun çaresiz
kocaman aya.
aslında istediğin nedir?
kaçamazsın,
ay dolunay değildir.
rüyalarında gördüğün.
sehvetli bir kırbaç gibi
seni yaralayan.
umut ederim ki,
ormanın gölgesine sığınan yalnız,
gizli ve korkulu haykırışlardır.
hiç umut etmediğin
düşünmediğin…
hep böyledir
melankoli
tutarsız ve umarsız
umutsuz ve zayıf
tutkulu ve korkak
isteyen ve sessiz
yanan,
kavrulan…
