acılara güvenmek
sevincine küsmüş melodi, tuşlarından,
yalnızlığı yudumlayanların gözlerine akar iken,
gözler acılara dayanır,
alır, basar bağrına,
yaşama döndürür onları bilmeden.
acılar güvenir.
kim yaşarki onu dünyada, bizden başka,
burkularak gelen mermi etine değmeden.
kim yaşarki onu dünyada
çeliğin önce soğuk, sonra ılık kanını,
teninde hissetmeden.
acılar güvenir.
suskun bir bakış, eğreti bir söz,
karşılıksız bir aşk,
sessiz bir ihanet,
soğuk bir ölüm haberi.
vurur, yaralar insanı
kurşun ve bıçak değmeden.
acılar güvenir.
sığındığı kalbe ihanet etmez.
yaşamın ezen girdabında,
büyüyen gözler gibi,
parıldarlar sevinçlerinden.
acıları bir kez sildinmi gözlerinden,
kırık bir aynada, kanayan ellerinle.
işte şimdi yenildin!
işte şimdi aldılar!
işte şimdi çaldılar! diye inleyerek,
son kez güvenerek sığındıkları bedenleri
parçalayıp atarlar öfkelerinden
acılarını kaybetmek,
yüreğini kaybetmek.
ayırmayın beni,
en güzel sevgililerimden…
istanbul ağustos 2007
“Fotoğraf”, anı yaşatmak.
Son tatilimde çektiğim Bodrum Yahşiyalı Körfezi akşamüstü fotoğrafı
Bu günlerde eskiden çok ilgilendiğim fotoğrafçılık konusuna yeniden dönme fırsatı buldum. 1975-76 yıllarında köyümüz Armutlu’da kurulan Armutlu Dayanışma ve Ekin Derneğinde tanıştım fotoğrafçılıkla. Derneğimiz halka hizmet amacıyla dernek içinde bir karanlık oda oluşturmuş, birde makine alarak hem fotoğrafçılık eğitimi veriyor hemde köylülerimize ilçeye gitmeden vesikalık çektirme kolaylığınıda sağlamış oluyordu.
Üstten bakılan 12′lik filmi olan Rus malı Lubitel makinayla ilk kez çekimler yaptım. Karanlık odada agrandisörümüz ve kimyasallarımızın kapları vardı sadece. Sigara ile negatifi kontrol eder ve kimyasalları ona göre kullanırdık.
Çok güzel günlerdi. Arada özellikle tütün zamanı tütün ekimi için gerekli izin kağıdında resim gerektiğinden bir çok köylünün vesikalık resmini çekerdik. Dünya ve siyasi görüşü derneğimizle apayrı olan insanlar derneğe adımını atar ve orayı keşfetmeye çalışırdı.
İşte fotoğraf ile sıcak ilişkim böyle başladı ve bugün yeniden nüksetti. Buna çok seviniyorum. Yeniden “anı” yakalamakla uğraşmak ve yaşatmak heyecan verici.
http://www.flickr.com/photos/11033950@N08 Fotoğraflarımı burada yayınlamaya başladım, izleyebilirsiniz.
