elveda
bir huzursuz elveda
tebessümü dudaklarında.
bilirim, saklasanda.
bilsemki elveda,
bilsemki,
o hüzünlü küçük gözlerle,
son birkez yaralı baktığında …
sanma ki,
mağlubum sana.
öyle düşünmedim.
sanma ki,
kırgınım sana.
benimki,
akşam güneşinde,
ürkek bir üveyk gibi telaşlı,
sonsuz bir veda sana.
istanbul 2007
Korkak
hep sakin bir hayat özledim
fırtınalar arasında.
hep fırtınalara verdim
yalnızlığımı,
aldılar, savurdular.
hep inanılmaz maceralar özledim
korkak..
korkudan öldüğümde,
hissettim farklılığı.
herşeyi düşündüm hayata bağlayan
beni…
korkudan kestim belki
düşünmeden kollarımı.
tutunamadım,sıyrıldı tırnaklarım.
kimsenin dokunamadığı filizlere,
kimsenin göremediği rengine ışığın,
kimsenin duyamadığı aciz fısıltılara,
ulaştığımda.
yoksayılanların ücralarında
buldum kendimi.
korkak.
yüzleşmeyi nereden öğrendin
yaşanan acılarla.
gücün yeter mi
yüzünde gülümsemeyi, koyu bir nefretle,
gözlerine vuranlara.
istanbul-kasım 2007
